Rekabet Kurulu ve
1998 Yılındaki Birleşme ve Devralma İşlemleri
Prof.Dr Arif ESİN
Üç bloklu dünya ekonomisinin kıtalar arası şirket evlilikleriyle örüldüğü 1998 yılı, birleşme ve
devralma işlemlerinin 1999'da da dünya ekonomisini şekillendireceğini göstermişti.
Geçtiğimiz yıl Türkiye'de de bu makro eğilimin etkisiyle yerli ve yabancı sermayeli şirketlerde evlilikler yoğundu. Ayrıca 1998
yılı içerisinde birleşme ve devralma işlemleri ile oluşan sermaye artırımlarına ilişkin yeni vergi mevzuatının oluşturduğu
avantajlar da Türkiye'deki işlemlerin hızlanmasına zemin oluşturdu.
1998 yılında Türkiye'ye yaklaştığı gözlenen krize karşı önlem olarak maliyet yönetimi, pazarlama faaliyetlerinde konsolidasyon ve
ölçek optimizasyonu ile şirketlerin mali ve ekonomik yapılarını güçlendirme eğilimi ön plana çıktı. Ekonomik krize karşı şirket
evliliklerinin mikro ekonominin immün sistemini oluşturduğu gözlemlendi.
Fiktif ya da fiili özelleştirmelerin de ayrı ayrı devralma işlemleri olduğu göz önünde bulundurulduğunda ve bu tür işlemlerden de
geçtiğimiz yıl pek çok gerçekleştirildiği düşünüldüğünde 1998 yılının her açıdan şirket evlilikleri yılı olarak ekonomi tarihimize
geçtiği görülmekte.
Bu ekonomik gelişmeleri ve eğilimleri düzenleyen rekabet mevzuatı da 1998 yılında ağırlığını koydu. Rekabet Kanunu pazar payları
toplamı -Türkiye genelinde veya belirli bir coğrafi ürün piyasasında- % 25'i geçen ya da ciroları toplamı 25 Trilyon TL'yi geçer
her türlü birleşme ve devralma işleminin hukuki geçerlilik kazanabilmesi için Rekabet Kurulu iznini şart koşmakta. Aksi takdirde
işlem hukuki geçerlilik kazanamamakta, idari para cezası derhal tatbik edilmekte ve işlemin rekabeti sınırlayıcı bir oluşuma
sebebiyet vermesi halinde, işleme konu unsurların eski maliklerine iadesi ile taraflara cirolarının % 10'una kadar para cezası
öngörmekte.
Tüm ekonominin şirket evlilikleri rüzgarına kapıldığı 1998 yılında bir de son derece teknik ve karmaşık rekabet mevzuatı etikin
olarak uygulamaya alındığı için geçtiğimiz yıl önemli karmaşıklıklara sahne oldu. Örneğin Coca-Cola şişeleyicileri ve pazarlama
şirketlerinin Türkiye genelinde sermaye ve kontrol unsurlarını eşitlemelerine yönelik bir müracaat, müracaatın karmaşık yapısı
nedeniyle altı ay süreyle sürüncemeye girdi. ÖİB'nin aylarca sürdürdüğü özelleştirme Rekabet Kanunu kapsamında değildir mülahazası
ise 1 milyar 200 milyon ABD Doları tutarındaki POAŞ işleminin çıkmaza sürüklenmesine yol açtı. Bu işlemler rekabeti sınırlandırıcı
özellik taşımıyan veya doğru bir zamanlama ve işbirliği ile Rekabet Kurulu'nun belirleyeceği makul şartlara uymak suretiyle
gerçekleşmesinde sakınca bulunmayan tür işlemlerdi.
Örneğin Türkiye'de boru pazarında pazar payları toplamı % 80'e varan Borusan ile Mannesmann şartlı bir izinle birleşebildiler. Bu
şart, bir yandan işlemle rekabetin bozulmamasını sağlarken diğer yanda birleşen ekonomik güçlerin dünya pazarlarındaki rekabetçi
faaliyetlerinin önünü açmış oldu. Ayrıca Türkiye'de 250 Trilyon TL'yi aşkın ciro oluşturan Migros ve Metro grupları da beş aşamalı
bir birleşme işlemine ilişkin Rekabet Kurulu'ndan şartlı izin aldılar. Fakat Rekabet Kurulu'nun öne sürdüğü şartlar Metro'nun
politikalarına uymadı için olsa gerek, ilgili işlem izin aldığı halde gerçekleşemedi ve JV anlaşması bozuldu.